Bipolare transistoren zijn onderdelen waarmee we signalen kunnen versterken. Tevens kunnen ze gebruikt worden als schakelaar. Er zijn twee typen: NPN en PNP. Onderstaande afbeelding toont een voorbeeld.

Een bipolaire transistor heeft drie aansluitingen: Basis, Collector and Emitter. In geval van een NPN-transistor, veroorzaakt een lage stroom van B naar E (I_B) een grote stroom van C naar E (I_C). De verhouding I_C/I_B wordt de stroomversterking genoemd, symbool h_FE.

Binnenin de transistor bevindt zich een diode tussen B en E en tussen B en C, dus V_BE,max en V_BC,max zijn ongeveer 0.6V tot 0.7V.

Laten we veronderstellen dat RB = 1M, RL = 1k, VS = 9V, h_FE = 300 en V_BE = 0.6V.

De spanning over RB is VS-V_BE=8.4V, dus I_B=8.4/1M=8.4μA. I_C=I_B∙h_FE=8.4μA∙300=2.52mA. De spanning over RL zal dus 2.52V zijn.